Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2008

ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΣΤΙΑ
Επί του πιεστηρίου...
Ήταν η τελευταία εφημερίδα στον κόσμο που τυπωνόταν με τη μέθοδο της λινοτυπίας και της στερεοτυπίας. Τώρα που η «Εστία» πέρασε στη νέα τεχνολογία, διπλώνεται όπως όλες οι εφημερίδες και ξεφυλλίζεται από τα δεξιά. (Το ΒΗΜΑ, 21/12/1997)
Θα έλεγα ψέματα ότι ξαναπήρα αυτή την εφημερίδα στα χέρια μου να τη διαβάσω. Ήξερα βέβαια ότι υπάρχει βλέποντάς την που και που στα περίπτερα κρεμασμένη με κάποιο μανταλάκι ή κρατώντας την που και που κάποιος διαβάζοντάς την επιδεικτικά. Με το που την πήρα στα χέρια μου τρία πράγματα μου έκαναν εντύπωση. Πρώτα τα μεγάλα bold γράμματα του ονόματός της. Δεύτερο τα ονόματα των διευθυντών της: Άδωνις Κύρου, Αχιλλεύς Κύρου, Κύρος Κύρου, Άδωνις Κ. Κύρου και κάπου στο δεξιό μέρος Αλέξης Ζαούσης. Πρόκειται για έκδοση οικογενειακή κάτι που θυμίζει την λαϊκή ρήση «Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει». Για μένα αυτό σημαίνει ότι και η ιδεολογία της είναι προσωπική, κατευθυνόμενη από τους ίδιους. Τρίτον ο προτωσέλιδος τίτλος της: «Επικίνδυνη άνοδος του ΠΑΣΟΚ». Αν από μία ανοδική δημοσκόπηση ενός κόμματος, που κυβέρνησε τη χώρα για πολλά χρόνια χάνοντας την εξουσία, τείνει τουλάχιστον δημοσκοπικά να επανέλθει στην εξουσία, γίνεται επικίνδυνο, τότε τον τίτλο ας τον κρατήσουν για τον εαυτό τους. Αν δεν σταματούσαν να παράγονται οι μήτρες της στερεοτυπίας, ίσως ακόμη να τυπωνόταν με τη μέθοδο της λινοτυπίας και στερεοτυπίας, αρνούμενη να κάνει βήματα εκσυγχρονισμού και προόδου.
Αναγκαστικά λοιπόν ακολούθησε τη νέα τεχνολογία στο τύπωμα όπως όλες οι άλλες εφημερίδες, αλλά εκεί που έμεινε παραδοσιακή είναι η γλώσσα και η στίξη. Χρησιμοποιεί την απλή καθαρεύουσα και το πολυτονικό σύστημα, αρνούμενη να ακολουθήσει τη μεταρρύθμιση που έγινε στην ορθογραφία το 1982. Οι σελίδες της είναι παραδοσιακές μεγάλου μεγέθους, λίγες (οχτώ τον αριθμό) και το λιγοστό χρώμα που έχει είναι το γαλάζιο. Το ύφος της είναι σοβαρό και καλύπτει ευρεία γκάμα ειδήσεων της χώρας και του εξωτερικού επιλεκτικά και περιληπτικά. Στην πέμπτη σελίδα της μόνο έχει έξι φωτογραφίες ασπρόμαυρες ιδίου μεγέθους, παρμένες από διάφορα πρακτορεία ή κανάλια τα οποία αναφέρει και συνοδεύονται με αναλυτική λεζάντα από κάτω. Δεν υπάρχουν διαφημίσεις που αυτό σημαίνει ότι δεν έχει μεγάλη κυκλοφορία και δεν την προτιμούν οι διαφημιστές. Απευθύνεται όπως και η ίδια αναφέρει σε διαφήμισή της στην τελευταία σελίδα σε σοβαρό και ποιοτικό αναγνωστικό κοινό. Φαίνεται να μην παίρνει γραμμή από κάποιους ή κάποια κέντρα αποφάσεων, ακολουθεί γραμμή δική της και όποιοι την διαβάζουν πρέπει να είναι παραδοσιακοί, φανατικοί, «κολλημένοι» μαζί της. Τελικά σύμφωνα με το συγκεκριμένο φύλλο (10/11/2008) που διάβασα και ορισμένα μόνο πρωτοσέλιδα που βρήκα στο διαδίκτυο, έχω την εντύπωση ότι είναι μία εφημερίδα που ασχολείται με την πολιτική και τον πολιτισμό προειδοποιώντας για τους κινδύνους που υπάρχουν, σύμφωνα με τη γνώμη της βέβαια, παραμένει παραδοσιακή, συντηρητική, απευθυνόμενη σε μικρό και συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό κυρίως ανώτερης και μεσαίας τάξης. Παρ’ όλα αυτά όμως εκδίδεται για 115 έτη με συνολικά φύλλα 38225.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου