ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 2328 (Μ।Μ.Ε)

Διαβάζοντας τα τρία πρώτα άρθρα ν. 2328 για το νομικό καθεστώς της ιδιωτικής τηλεόρασης και της τοπικής ραδιοφωνίας μου ήρθε στο μυαλό η λαϊκή ρήση «Μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικό μη δίνετε». Καθ’ ότι μεγαλούτσικος στην ηλικία, γυρίζοντας στα χρόνια πριν τη σύνταξη αυτού του νόμου κάτι τέτοιο επικρατούσε στην τηλεόραση. Εκτός από τα ελεγχόμενα κρατικά κανάλια (δεν μιλάω για την επταετία της χούντας) οι παράνομες συχνότητες, σταθμοί λειτουργούσαν ασύδοτα στήνοντας κεραίες και αναμεταδότες κατά το δοκούν προσβλέποντας σε ίδιον όφελος μη σεβόμενοι τον πολυπαθή Έλληνα πολίτη αφού ακόμη και σήμερα για να κατεβεί κάποια κεραία χρειάζεται αγώνας.
Επιτέλους ψηφίστηκε αυτό το νομοθέτημα, το οποίο επιχειρεί να βάλει μια τάξη στα τεκταινόμενα της ιδιωτικής τηλεόρασης, τα κανάλια της οποίας πολλαπλασιάστηκαν πολύ γρήγορα (τοπικής, περιφερειακής και εθνικής εμβέλειας). Έτσι χορηγούνται πλέον άδειες λειτουργίας που εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και η λειτουργία τους συνιστά δημόσια λειτουργία και δημόσιο αγαθό. Υποχρεώνονται να προσφέρουν ποιοτικά προγράμματα, πλήρη και αντικειμενική ενημέρωση, πλουραλισμό και πολυφωνία, γλωσσικά, κοινωνικά, ιστορικά, εκπαιδευτικά και καλλιτεχνικά προγράμματα. Τίθενται επομένως όρια με το νομοθέτημα, τα οποία πρέπει να τηρηθούν, διαφορετικά θα υπάρξει αφαίρεση της χορηγημένης άδειας, που για να χορηγηθεί χρειάζονται να περιληφθούν ξεκάθαροι όροι στην υπογραφή του συμβολαίου με την ελεγχόμενη ΕΡΤ, ΟΤΕ και το αντίστοιχο υπουργείο. Μη τήρηση των όρων σημαίνει ποινή, πρόστιμο, καταγγελία της σύμβασης και αφαίρεση της άδειας λειτουργίας.
Ασφαλιστιστική δικλείδα για την εφαρμογή των όρων της σύμβασης είναι το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, το οποίο ύστερα από καταγγελία ότι παραβιάζονται οι όροι της σύμβασης ή όταν το ίδιο κρίνει ελέγχει την κάθε εταιρεία. Επίσης εντολή ελέγχου μπορεί να δώσει και ο εκάστοτε αντίστοιχος υπουργός. Ίσως δίνεται η εντύπωση ότι υπάρχει λογοκρισία. Προσωπικά πιστεύω ότι η αχαλίνωτη ελευθερία-δημοκρατία οδηγεί σε ασυδοσία και αυτό γιατί διαμορφώνονται συνειδήσεις κατά τα προσωπικά συμφέροντα του κάθε καναλάρχη που δεν ελέγχεται. Επίσης η Διαρκής Κοινοβουλευτική επιτροπή, που συγκροτείται και λειτουργεί κατά το άρθρο 68 το Συντάγματος και τον Κανονισμό της Βουλής, ασκεί τις αρμοδιότητές της, χωρίς να θίγονται οι αρμοδιότητες των άλλων οργάνων.
Επομένως η κάθε επιχείρηση ιδιωτικής τηλεόρασης είναι υποχρεωμένη να τηρεί τους κανόνες του νόμου, να τους σέβεται, να τους ακολουθεί, για να χαίρει εκτίμησης των Ελλήνων πολιτών. Θεωρώ ότι τηρώντας τα παραπάνω ελαχιστοποιείται ο αθέμιτος ανταγωνισμός μεταξύ της κρατικής και ιδιωτικής τηλεόρασης, ώστε αυτό να αποβαίνει σε όφελος του τηλεθεατή και της κοινωνίας γενικότερα. Μη τήρηση των κανόνων λειτουργίας έχουμε υποβάθμιση των προγραμμάτων για την απόκτηση μεγάλης τηλεθέασης.
Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα δείχνει άλλα συμβαίνοντα στην τηλεόραση. Θα εξαιρέσω όμως την ΕΡΤ-1, ΕΡΤ-2, ΕΡΤ-3 όπου παρέχει νομίζω ενημέρωση, ψυχαγωγία και επιμόρφωση τηρώντας τους όρους και κανόνες του νόμου, γι’ αυτό και απολαμβάνει τη συμπάθεια του επισκεπτόμενου τηλεθεατή.
Όλοι οι ιδιωτικοί ή σχεδόν όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί εκμεταλλεύονται ανέξοδα τις κρατικές συχνότητες παρουσιάζοντας εκπομπές ενημέρωσης, ή ψυχαγωγίας και σχεδόν καθόλου επιμόρφωσης ή λειτουργούν μέσα από την εφαρμογή των τηλεοπτικών παραθύρων και των τηλεφωνημάτων έτσι ώστε να κερδίζουν χρήματα από την διαφήμιση για την λειτουργία τους.
Τηλεοπτικά κανάλια που ακόμα και σήμερα λειτουργούν όλη την ημέρα και τα οποία θησαυρίζουν βασιζόμενα στην χρήση των κρατικών συχνοτήτων και παρουσιάζουν την χρήση του SEX ή του 090............ για να προωθούν τη φαντασία αυτού που τα επιλέγει ή να μαθαίνουν το μέλλον από τα ωροσκόπια. Σήμερα διαχρονικές, ασθένειες της τηλεόρασης σιγά-σιγά βρίσκουν τις λύσεις τους. Οι λύσεις αυτές είναι μέσα από τους πιο κάτω άξονες, που πρέπει σύμφωνα με την εκτίμηση μου να στηρίζουν : Επιμόρφωση του προσωπικού κάθε ειδικότητας. Συνεργασία με τους άλλους τηλεοπτικούς σταθμούς της χώρας και του εξωτερικού. Οργάνωση των υπαρχόντων τηλεοπτικών σταθμών σε προσωπικό, παραγωγή και στις οικονομικές παραμέτρους της τηλεοπτικής παραγωγής. Προγραμματισμός της παραγωγής . Marketing για το πρόγραμμα και τις διαφημίσεις. Διαφήμιση. Μακάρι να υπήρχε και η θεματική τηλεόραση που να αφορά την εκπαιδευτική τηλεόραση, την θρησκευτική και πολιτισμική τηλεόραση, την τουριστική τηλεόραση, την τηλεόραση για τους ανέργους και τους αγρότες κλπ , αλλά και αυτές πάλι δεν υπάρχουν .